Marjan eet buiten de deur, maar toch ook thuis
Henk en Marjan liepen stug door; het regende. Slagregens vermoeide de winterse straten van de binnenstad. "Nou, gaan we eens een keertje romantisch uit eten, regent het dat het giet", mopperde de mooie vrouw. "Schiet nou maar op", bromde Henk terwijl hij met moeite de paraplu boven haar en zichzelf kon houden. Marjan's hakjes klikten gehaaster over de kinder-kopjes. "Ah, de regen loopt in mijn nek", gilde ze het plots uit. "Sorry", verontschuldigde Henk zich en trachtte de plu nog meer tegen de windrichting te houden. Na wat heen en weer gemopper, nam het geluid van de bijna hollen¬de voetstap¬pen af.